ابو طلحة بن سهل انصارى ، در همان مكانى كه پيامبر ( ص ) وفات نموده بود ، قبرى حفر كرد ، و در آن زمان ، جز او و ابو عبيدة بن جرّاح ، در مدينه ، گوركنى نبود . « 1 » از آن جا كه نماز گزاردن بر جنازهء پيامبر ( ص ) طولانى شد ( ظهر روز دوشنبه تا شامگاه روز سه‌شنبه ) ، پيكر مطهّر ايشان را روز چهارشنبه دفن نمودند . در هنگام دفن پيامبر ( ص ) ، جز اهل بيت پيامبر ( ص ) و عدّه‌اى از ياران باوفاى او ، كس ديگرى حضور نداشت . عايشه مىگويد : ما از زمان دفن پيامبر ( ص ) مطّلع نشديم تا اين كه صداى بيل و كلنگ را در شب چهارشنبه شنيديم . در آن زمان ، دانستيم كه پيامبر ( ص ) را دفن نموده‌اند . « 2 » بايد گفت : كسانى كه ادّعاى محبّت نسبت به پيامبر ( ص ) را داشتند ، چنان كه به قول برخى مورّخان ، نمىتوانستند وفات پيامبر ( ص ) را باور كنند ، چه شد كه در تجهيز پيامبر ( ص ) ( تغسيل ، تكفين ، نماز گزاردن و دفن ) هم حضور نداشتند ؟ ! در سقيفه ، چه گذشت ؟ « 3 » سخن آخر اين گونه ماجراها و توطئه افكنىها تا هنگام وفات پيامبر ( ص ) ادامه داشت و با وفات ايشان ، شدّت بيشترى گرفت ، تا آن جا كه نخبگان و سركردگان ، با شعار « حَسبُنا كتاب الله » ، باعث تحريف احاديث و محو آثار

--> ( 1 ) . السيرةالنبوية ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 313 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 77 ؛ تاريخ اليعقوبى ، ج 1 ، ص 511 . ( 2 ) . السيرةالنبوية ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 314 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 77 . ( 3 ) . براى پرهيز از طولانى شدن مقدّمه ، « ماجراى سقيفه » را بررسى نمىكنيم و مشتاقان اين بحث را به كتاب ارزشمند سقيفه ، از ديگر تأليفات علّامهء محقّق ، سيد مرتضى عسكرى ، ارجاع مىدهيم .